28-07-09

Bewogen dagen...

Hoi,

Hier ben ik dan... niet echt in mijn gewone doen. Ik voel me slap en ziekjes. Gisteren morgend zijn we terug gekeerd van de zee met de geplande tussenstop voor bloedcontrole in Leuven. De tussenstop veranderde echter weer in een verblijf omdat ik plots koorts kreeg.  Ze zijn nog aan het uitzoeken vanwaar de koorts komt. Omdat mijn witte bloedcellen op 0 staan, is het te gevaarlijk om naar huis te gaan. Ik heb veel last van mijn mondje. Vermoedelijk is mijn mondslijmvlies ontstoken. Er is bloed genomen en dat staat nu op kweek om na te gaan wat mij juist ziek maakt. Echt beter word ik pas als mijn witte zich weer herstellen.

Maar dat is nog niet alles. Om bij het begin te beginnen, moet ik terug keren naar vrijdag. Vrijdag vertrokken we goed op tijd richting Leuven voor een bloedcontrole en dawas al zeer tege mijn zin. Ik wou eigenlijk meteen door naar de zee, maar ja... niks aan te doen en we passen ons maar weeral aan zekers.

Daar toegekomen werd er een vingerprik gedaan om mijn bloedwaardes te bepalen en inderdaad... de plaatjes stonden te laag, dus... plaatjes werden besteld en toegediend. Ondertussen kwam ook de dokter nog langs. Ik had al een paar dagen last van mijn beentje en ons mama vond ook dat het erg scheef stond.  De dokter besloot om voor alle zekerheid een RX en een echo te laten nemen. Zo gezegd, zo gedaan.  Daarna weer wachten... en het wachten duurt lang als ge met u hoofd al bij de zee zit. Wat de dokter ons uiteindelijk kwam vertellen, sloeg weer in als een bom! Ni goed!!! Het bot in mijn bovenbeentjes is aangetast door de kankercellen. Door de broosheid van het bod en door mijn gewicht hierop heb ik aan de rechterkant een indeukingsfractuur thv de onderkant van mijn dijbeen. Gevolg: direct naar een ander ziekenhuis, nl Pellenberg om mijn been in te gipsen. Ik mag absoluut niet op mijn been steunen om verdere brokken te mijden. Dit stond mij absoluut ni aan ipv naar de zee kon ik weer naar een ander ziekenhuis. Het was precies of Klus klopte met zijn hamertje op mijn kop. Ik sloeg helemaal dicht...

Rond 16u konden we dan uiteindelijk toch richting zee vertrekken. Deze keer echter met mijn rechterbeen HELEMAAL in het gips. Ne knalroze... da vind ik wel kei mooi.

Het appartement aan de zeedijk van Westende was super. Heel ruim, van alles voorzien en een adembenemend uitzicht vanop de negende verdieping. Wat een geluk dat mijn buggy net in de lift pastte.

Eens geïnstalleerd hebben we nog even over de dijk gaan wandelen en begon ik me weer wat beter te voelen en terug uit mijn schelp te komen.

Zaterdag hebben we met de nodige rustpauzes tussendoor nog enkele leuke dingen gedaan. We zijn met het paard en de koets gaan rijden in Oostende. We vonden een autootje op de dijk waar ik met mijn stijf been inpastte en waar papa en mama afwisselend motor waren. We hebben gewandeld en lekker gaan eten op de momenten dat het rustig was.

Zondag kwamen moeke en vake, tante Leen, tante Is en nonkel Dennis op bezoek.  Daar heb ik met momenten van genoten, maar vooral vanop de zetel. Ik was heel erg moe en voelde me helemaal ni lekker in mijn vel. Al chance dat ik die dag wat bezoek had om me wat af te leiden.

Nu is het dus wachten op meer infomatie. Het kan zijn dat de plaatsen waar mijn bot aangetast is, bestraald gaan worden om mijn bot de kans te geven zich te herstellen. Deze namiddag heeft dr Renard overleg met prof Menten van de afdeling radiotherapie.

Nu ga ik terug wat rusten.

Veel liefs,

Nora, xxx

12:54 Gepost door Nora in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Amai Hey Nora,
Je hebt de laatste dagen weer veel meegemaakt hé.
Ik ben blij dat je toch een paar leuke dagen hebt doorgebracht aan zee.
Ik zou uw roze plaasterke wel eens willen zien zenne.
Maar dat moet wel warm zijn met dit weer hé.
Zeg daar maar tegen de verpleging dat ze U goed moeten soigneren (maar die doen natuurlijk niet anders) en doe ze vele groetjes van mij.
Ik hoop dat ge snel het hotel op de berg moogt verlaten !
Dikke knuffel van Britt & Co.

Gepost door: Britt | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

pech ! lieve Nora, het is weer brutte pech voor u he meid! We hopen dat ge u roos plaasterke niet te lang moet meesleuren met dit warm weer ! Laat u lekker verwennen meisje ! doe vele groeten aan mama papa en vergeet ons Maja ni he!
U kaars in de' zithoek brandt nog steeds en we denken heel aan u ! Hou moed en onze duimen staan nog steeds verkrampt in de hoogte !
Lieve schat nog veel liefs !
De meisjes van het pleintje

Gepost door: Pleintje | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

Moed houden!
We blijven duimen!!

veel liefs van Lindsey en Febe xxx

Gepost door: Lindsey en Febe | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

Ni te doen! Foute boel! Dit is echt niet wat we hier graag hadden willen lezen! Dekke toch!
Dju!
Veel sterkte!

Jurgen, Nancy, Erline, Amelie en Lennert x

Gepost door: Amelie Dieltjens | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

... groetjes en goede moed ...

Gepost door: bergrakkers 19 | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

Maar maar toch! Dit lees ik niet graag hoor. Laat je maar goed door iedereen verwennen.
Ik denk heel veel aan jullie, hou de moed erin!
Knuffels aan iedereen.
Marlies

Gepost door: Marlies | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

XXXXXXXXXX Dat is weer niet leuk om te lezen. Ik hoop en duim mee. Heel veel sterkte, veel succes, .... veel van .. ALLES!

xxxx

Gepost door: lesley &co | 28-07-09

Reageren op dit commentaar

Hey, Toen ik je gisteren in je bed zag leggen in Leuven, vond ik je wel superflink hoor Nora!!
Zo'n grote plaaster...hij is dan wel heel mooi roos maar dat is maar een kleine troost hè meid.
Je zus zien spelen en niet mee kunnen doen is verschrikkelijk. Wij zijn gisteren een toertje gaan wandelen (ja we zijn weer een dagje thuis, morgen komen we terug)en Jens heeft al de helft van de weg geweend omdat zijn zus een step mee had en hij in de buggy zat. Het zullen geen fijne weken worden, maar jou mama en papa gaan jou zeker proberen te vermaken! Zij toveren nog wel wat superleuke dingen voor jou en je zus voor de dag om je gedachten te verzetten.
Vlug genezen hè Nora, hup de hoogte in met die wittekes zodat die mooie blauwe oogjes van je weer heel hard kunnen blinken!!
Voor de mama en papa hou jullie goed en vol goede moed. De dagen voor jullie wisten wat er aan de hand was waren verschrikkelijk lang en de angst blijft wat gaat het morgen zijn? Maar je moet erin blijven geloven. Ze kunnen heel veel die kinderen. Neem onze Jens zijn woorden maar en trek u daar aan op: Ik kan het nog eens hè, want ik heb het al eens gekunnen!!

Veel liefs en dikke knuffels van ons allen!
Dieter, Eline, Jens, Merel, Patrick en Katleen

Gepost door: katleen en jens | 29-07-09

Reageren op dit commentaar

ik was spraakeloos toen ik hoorde dat je terug ziek bent .ik ga een kaars branden dat je niet te veel pyn moet en ben in gedachten veel bij jullie

Gepost door: liliane vissers | 29-07-09

Reageren op dit commentaar

dag kleine prinses Lieve Nora toch
Pellenberg, gasthuisberg, konijnenberg,...welke bergen moet jij nog allemaal beklimmen, jij bent de bergkampioene gewoon!!!
Ik ben gewoon sprakeloos. Volhouden hoor!!
Wij zijn gisteren verpleegster Nathalie tegengekomen vraag haar maar waar?!
Groetjes vanuit Retie.

Gepost door: siel* | 29-07-09

Reageren op dit commentaar

Hoi Nora, elke dag kom ik wel eens piepen in de hoop goed nieuws te kunnen lezen over jou!
Als ik dan een breichtje als dat van gisteren lees word ik helemaal stil.
Volhouden he meisje en ook aan de mama, papa en zus een nieuwe portie goede moed!

Wij denken aan jullie,
Katleen, mama van Kidist

Gepost door: Katleen en Kidist | 29-07-09

Reageren op dit commentaar

Maar klein schatteke toch,
Zoveel pijn en last voor een meisje van 3 jaar...We sturen je nog eens kusjes, voor elk stukje van je roze gips eentje!
Hopelijk trekt de klop van Klus zijn hamertje snel voorbij en komen er weer roze wolkjes aandrijven.
Knuf,
Jo

Gepost door: Jo | 30-07-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.