20-11-08

Wel slapen, ni slapen, wel slapen, ni...

Hallo, hier ben ik dan met mijn vervolgverhaal.  Weliswaar een dagje later dan beloofd, maar we waren gisterenavond helemaal uitgeteld en hadden ni veel fut meer om nog achter de computer te kruipen.

 

Het begon allemaal gisterenmorgen, heel vroeg in de melkherberg… oh nee, das van Plop zekers. Opnieuw:  het begon heel erg vroeg toen om 5u15 de wekker afliep voor mama en papa. Gelukkig kon ik nog een halfuurke langer blijven ronken. Mama heeft me in mijne pyama en lekker warm ingeduffeld in mijn fleece dekentje van Samson naar de auto gebracht, waar ik lekker teruggleed naar dromenland.

 

Tegen 7u30 kwamen we aan in GHB. Daar heb ik effe gespeeld, maar de pret duurde ni lang. Ik kreeg ne venijnige lees: SUPER VENIJNIGE prik in mijn billen. Heb mijn ongenoegen eens goe geuit door mijn keel open te zetten. Ik werd al snel wat droezig, maar de slaap die kwam ni echt, zo wel wa weg soezen, maar meer ook ni.

Onderwege in mijn bed richting scan hoorde ik ons mama nog tegen papa mompelen. Da ga hier weer ni lukken hè, ge zult zien… En inderdaad zenne ons mama had weer maar eens gelijk. Ik heb ni geslapen. We hebben ons best gedaan, maar het duurde voor mij gewoon te lang.  De eerste foto van 10min is gelukt, de andere niet, hoewel ik daarvoor wel mijn best gedaan heb hoor (weer 10 min stilliggen) Ik moest ook nog een bijkomende foto krijgen die wel 40 min duurt en da was op deze manier ni haalbaar, dus… we vlogen terug richting dagzaal voor meer verdoving.

 

Daar aangekomen vertelde ze ons dat ze even gingen wachten met de verdoving tot ze van nucleaire terug belden om het startschot te geven voor mijn 2de verdoving, want er moest ondertussen nog een ander kindje onder de scan. Dus effe actie en kon ik wa gaan spelen.  Tegen 10u 45 was het tijd voor mijnen tweede venijnige shot van die dag. Maar ik zou nora ni zijn, moest ik me zomaar te kennen geven. Slapen! No way, ik had er genoeg van, ik wou spelen.  Ik heb dan ook van alles gedaan.  Nog met de grote fiets gereden, van hier naar daar gezwalpt, … en dan wou ik gaan kleuren. Toen kwam de verpleegster zeggen dat het begon te dringen en werd er een apart kamerke voor mij geregeld waar ik wat rustiger  zat.  Rustig, rustig dacht ik! Rusten das voor de madammekes en meneerkes bij ons mama in ’t rusthuis (Hoewel da ze da ni graag zal horen;) Ons mama begon het ook al op haar systeem te krijgen, maar in zo’n wanhopige vlaag kreeg ze toch een goei ideeke. Ze vroeg, allé commandeerde ons papa nogal bitsig om den buggy uit den auto te gaan halen. Papa was supersnel terug. Hij had ook een goei idee en was den buggy van de afdeling gaan vragen.  En inderdaad, nog geen 2 min in mijnen buggy en ik was volkomen van de wereld.

 

Van die scan weet ik natuurlijk zelf niks meer, maar volgens ons mama verliep het heel vlotjes. Mama heeft ondertussen naast de scan een boekske kunnen lezen en ik maar ronken.  En hoewel ik moeilijk in slaap te krijgen ben, is het ni zo simpel om me weer wakker te krijgen.  Rond half drie kregen mama en papa het dan toch voor elkaar.  En ik moet zeggen, zo wil ik wel meer wakker worden zenne.  Alle verpleegster begonnen voor mij en nog een ander kindje te zingen, voor mijn verjaardag al. En ik kreeg mijn allereerste echte barbiepop met nog een extra kleedje bij en bovenop nog een chique prinsessen sjakosj. Super hè.

Om 15u30 konden we dan eindelijk huiswaarts trekken.  Ik zwalpte nog wel een beetje, maar ik was genoeg wakker om te mogen vertrekken.  In de auto ben ik weer in slaap gevallen en heb heel de weg naar huis geslapen. Toen we Maja gingen oppikken heeft moeke voor ons nog frietjes gebakken. En daarna eindelijk naar huis!

Heel de nacht supergoe geslapen en vanmorgen was alles voorbij en was ik supergoe gezind!

 

By the way: ik heb vandaag heel de dag pipi op mijn potje gedaan en niks in mijn broek! Das den eerste keer en vind het wel knap van mezelf.

En de resultaten, das pas voor maandag!  Maandag om 10u hebben we een afspraak in Leuven om de resultaten te krijgen. 

Nog effe geduld en heel veel spanning... maar we gaan ervoor!

Bye, bye en tot maandag!!!

NORA, xxx

21:30 Gepost door Nora in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

HALLOKIDOKI Dan gaan we je maandag nog eens zien want wij hebben een afspraak om half 11.
Laat ons duimen dat we allebei goed nieuws krijgen!
high five! Jens

Gepost door: JENS | 21-11-08

Reageren op dit commentaar

Klinkt bekend! Da hebben ze bij mij ook eens gelapt... mij willen laten slapen terwijl ik juist een hele nacht flink geslapen had! Da's toch ni zo slim van de dokters hè!?!
Maar alé, het is gepasseerd, nu nog afwachten tot maandag!
Onze mega-force gelooft er in ze! Het zal goed zijn!!!
En nu maar aftellen naar je verjaardag! Hieha! Feest! Nog 6 keer slapen...

Kusjes van Amelie de aftelmie xxx

Gepost door: Amelie Dieltjens | 21-11-08

Reageren op dit commentaar

Hallo Ik zit hier nu al te duimen voor je!
Het ga je verder goed !
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Gepost door: Ma Elly | 21-11-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.